Vanochtend had ik mijn periodieke afspraak bij van der Kwast, al jaren een van onze leukste opdrachtgevers. We bespraken de jaarstukken van het afgelopen jaar, die zojuist in conceptvorm waren bezorgd. Toch ‘n hele prestatie om op 10 februari al te kunnen beschikken over de resultaten van het afgelopen jaar. Bovendien mocht de organisatie zich verheugen over een prima performance. 2005 Was weer iets beter dan het jaar ervoor. Ondanks een matig economisch klimaat, bleef de stijgende lijn gehandhaafd. De goede resultaten tekenden zich halverwege het jaar al af, maar ze waren nu toch - dank zij een zeer flinke eindspurt in de laatste 3 maanden - boven verwachting.
Dankzij een actief marktbeleid wist Van der Kwast een groot aantal nieuwe opdrachtgevers rond zich te verzamelen. Deze hadden hem een flinke omzetstijging bezorgd, maar waren derhalve ook debet aan een forse toename van de loonkosten. In november van het vorig jaar was nog eenderde van zijn totale productieteam bezet door inleenkrachten en ZZP’ers. Dat moest ook wel want hij had een flinke achterstand opgelopen in de uitvoering van zijn onderhoudsabonnementen. Dat verklaarde voor een groot deel ook de flinke eindsprint in met name het vierde kwartaal. En dan te bedenken, zei het hoofd van de administratie, die later ook aan de vergadertafel aanschoof, dat nog niet eens alle verplichtingen uit de onderhoudsabonnementen van 2005 zijn uitgevoerd!
Met een collega van Van de Kwast hadden we onlangs - ook voor de schildersbranche - het uiterst belangrijke onderwerp van de ‘Planning’ op de agenda staan. Bij werkt het zo, vertelde hij mij, dat we alle grotere werken inplannen; we hebben het dan over woningbouwverenigingen, de zorgsector en de overheid. Onze vaste klanten dus, voegde hij er aan toe. Met name de particuliere klanten en de onderhoudsabonnementen gebruiken we als stopmiddel of vulmiddel, zeg maar. Een soort Albastine®: als er ergens een gaatje valt vullen we dat op met een particulier werkje. Een vergelijkbare situatie dus met die van Van der Kwast in 2005. Particuliere opdrachtgevers hangen dus in beide gevallen ‘aan de laatste tiet’, een uitdrukking, die mijn vader veelal bezigde, als het ging om mensen die het minst bedeeld werden.
Mijn eigen huis heb ik in onderhoud gegeven bij een van mijn eerste opdrachtgevers, toen we ons project in de schildersbranche startten, nu alweer zo’n vier jaar geleden. Begin januari ontving ik een brief van hem. Over de inhoud ervan raakte ik steeds meer verbaasd. Geachte heer Kamsma, begon hij. Na gelukwensen voor het nieuwe jaar vervolgde hij: “….volgens ons onderhoudsplan is uw woning in 2007 weer toe aan een herschilderbeurt. Zonder uw tegenbericht plannen we de uitvoering ervan op maandag 15 mei a.s. en zullen, als alles meezit, op woensdag 17 mei in de loop van de dag het werk kunnen afronden.” In de brief stonden twee pasfotootjes van de mannen, die hij mij had toebedeeld. Onder één van de foto’s was een 06-nummer geplaatst. Of ik dat nummer maar even wilde noteren. Het kon handig zijn als er bijzonderheden waren of als ik vragen had tijdens de uitvoering van het werk. Verder had hij een flyer bijgevoegd met tips over wat ik kon verwachten tijdens de onderhoudswerkzaamheden en welke voorzorgsmaatregelen van mij verwacht werden te treffen om het werk zo ongestoord mogelijk te laten verlopen. Ook had hij nog een kaartje bijgevoegd, waarop ik een eigen inspectie van mijn woning handig kon uitvoeren. In de brief stond ook nog of ik dat kaartje ingevuld wilde retourneren.
Na de ontvangst van deze brief, ijlde ik me naar hem toe. Ik was zeer benieuwd hoe hij dit had georganiseerd. Zijn antwoord was zeer simpel. Hij had berekend dat met het uitvoeren van abonnementenwerk er in 2006 ca. 2600 uur gemoeid was. Hij had zijn werkterrein in tweeën gedeeld en gedeeltelijk 4 medewerkers vrijgemaakt om dit werk uit te voeren. Vervolgens was hij gaan plannen. Natuurlijk had hij in de brief een voorbehoud gemaakt voor weersomstandigheden, maar het had hem er niet van weerhouden zijn plan toch uit te voeren.
Nee, mijn huisschilder kon onmogelijk kennis hebben van mijn vorige bijdrage aan deze BEWEGING onder het kopje ‘groeien = vernieuwen’, maar hij is er wel in geslaagd om van zijn werk ‘n show te maken. Da’s nou marketing!
k.kamsma@gildemanagementsupport.nl