Zaterdagmorgen 11 oktober
Sombere gezichten, angstige blikken, vertwijfelde mannen en radeloze gebaren van een man in Jakarta. Het zijn foto’s die voor me liggen. Het zijn foto’s in mijn vertrouwde ochtendblad. Ze hadden evengoed kunnen staan in de ‘New York Times’ in een grote krant in Zuid Afrika of in Tokyo. Zelfs ook nog in een plaatselijke krant in Colombia of in Novosibirsk. Hoewel zij wellicht daar meer aandacht schenken aan de problemen voor de komende maanden. Natuurlijk heb ik het over de wereldwijde financiële crisis. Nee, mijn bijdrage van nu gaat daar niet over. Ik heb net zoveel of net zo weinig verstand van die zaken als alle deskundigen of vermeende deskundigen, die aan het roer staan en een oplossing proberen te vinden. Toch zijn er raakvlakken.
De kostprijs in de schildersbranche
Een ding is duidelijk in alle berichtgeving. Er is niets duidelijk! Maar dat overkomt op kleinere schaal ook menig ondernemer in de schildersbranche. Neem nou de kostprijs van een schilder. Daar is in veel bedrijven onduidelijkheid over. Vooral de laatste tijd worden we veel geconfronteerd met schildersbedrijven in de problemen. Veel problemen worden veroorzaakt door een gebrek aan managementinformatie of aan ‘gekleurde’ informatie. Maar dat even terzijde. Kortweg gezegd zijn er in elk schildersbedrijf twee tarieven. Het eerste tarief is de prijs van een schilder die de markt ‘verdaagt’. Zeg maar het commerciële tarief. Het tweede is het tarief dat elke schilder moet opbrengen om uit de kosten te komen en ook nog een fatsoenlijk rendement te maken. Sinds jaar en dag liggen die twee tarieven zo’n 10 tot 25 procent uit elkaar. Dat schrikt menig ondernemer behoorlijk af. Niet nodig, vinden wij. Eenzelfde situatie doet zich voor bij de aannemerij, bij de stukadoors, de tegelzetters en nog veel meer branches. Zeg maar in de hele sector waarbij het ambacht een belangrijke rol speelt.
Voorkeur
Onlangs ontmoette ik een ondernemer die ongeveer 20% van zijn werk haalt uit werken in regie. Steevast vroegen de opdrachtgevers in deze sector om twee specifieke schilders. Puike mannen. Ze waren al iets gevorderd in leeftijd en verstonden gewoon hun vak. Niet alleen wat schilderen betreft maar ook voor het zorgen voor oplossingen voor specifieke problemen. Geen wonder dat steeds zij werden gevraagd. Nadere analyse leverde de informatie dat de ene ruim € 49,= en de andere bijna € 52,= per uur moest opbrengen. Een gevolg van vakmanschap; de ontwikkeling van hun PRIS-loon; ‘OL-dagen’ en nog een paar privileges. Regiewerk bracht in de praktijk slechts € 40,= op. De ondernemer wist wel iets te schuiven met uren, maar behaald nooit de prijs, die zij moesten opleveren. Het beleid bij dit bedrijf is nu anders. Werken in regie kan tegen € 40,=, maar dan bepalen wij wie er komt. Hebt u als opdrachtgever specifieke wensen ten aanzien van onze mensen? Ook dat kan, maar dan bepalen wij de prijs, dier ervoor staat. De operatie kostte enige aarzeling, maar is nu een groot succes.
Duidelijkheid
De boodschap is duidelijk te zijn naar opdrachtgevers. Het is een duidelijkheid die ontbreekt in de financiële wereld. Maar die wel hoogstnoodzakelijk is. Nog even terug naar de twee tarieven. Wees ook voor uzelf duidelijk. Aan de ene kant is er een markttarief. Aan de andere zijde de kostprijs van uw schilders. Om het verschil te overbruggen is slechts efficiency de oplossing. Over die efficiency heb ik u meerdere malen bericht, maak ik zal dat blijven herhalen. Over aspecten van een gezonde kostenopbouw van uw belangrijkste medewerkers bericht ik u de volgende keer. Ook daar is nogal wat onduidelijkheid over.
Voor meer informatie: k.kamsma@gildemanagementsupport.nl