Vakantie
Een van de laatste dagen van onze zomervakantie - begin augustus - hadden we behoefte aan een overnachting op een camping aan de grens van Duitsland en Frankrijk. Via Internet vinden we in één van onze tussenstops een camping in Saarlouis: de Dr. Ernst Dadder Camping. Alleen de naam al intrigeert me zo dat we een kijkje gaan nemen. Saarlouis is een stad van enige allure en met een duidelijk Franse inslag. Aan de rand van de stad vinden we in een park het standbeeld van Le Maréchal Ney, een van de grote veldheren onder Napoléon.
Bij aankomst op de camping aan de rand van het centrum treffen we een complete rust aan. Het is rusttijd. Niemand kon ons tot 15.00 uur te woord staan. Omdat we te voet zijn rest ons niets anders dan maar te wachten. Klokslag drie gaat de deur van de receptie open en een wat oudere dame neemt plaats op een stoel achter haar bureel. De sfeer van het Openluchtmuseum te Arnhem maakt zich van mij meester. Ook beelden van een grenspost met het oude Oost-Europa komen naar boven. Na enige plichtplegingen, paspoort en een handtekening onder een overeenkomst, blijkt dat we een borg moeten betalen voor een sleutel, die ons toegang verschaft tot toiletten en douches. Voorts moeten we ons streng houden aan de leefregels van de camping. Geen geluid meer na 22.00 uur en niet vóór 08.00 uur in de ochtend. Mensen komen hier voor hun rust, krijgen we nog te horen.
Dan kan ik me niet meer inhouden en vraag de enigszins gezette dame waarom de camping deze naam draagt. Dr. Ernst Dadder is nou niet direct een naam die je bij een camping zou verwachten maar meer bij een Heilklinik. Een omstandig verhaal volgt. Dr. Dadder was in 1953 een van de eersten die in het naoorlogse Duitsland een camping stichtte om mensen na een hard werkzaam leven enige rust te geven. Vele sporen van de leefregels uit die tijd zijn nog steeds terug te vinden.
Wij zijn allang blij dat we de komende nacht een onderdak hebben. Als we ons gesetteld hebben kan ik het niet nalaten om even een nadere blik te werpen om onze omgeving. Het is een schitterende locatie, omgeven door parken en waterpartijen. Hoewel het ligt aan een aantal invalswegen van de stad is het verkeer niet te horen. Via een achterdeur zijn we binnen een kwartier - te voet - in het centrum. De weg naar het centrum is nog meer sprookjeachtig. Het voert ons via een achterdeur door een park, langs opgravingen direct in het hart van de bruisende stad. De internetsite van de camping prijs de vele voordelen van dit bedrijf aan. En afgezien van de borgstelling valt de prijs van de camping ook reuze mee. Toch is er één maar. Een telling langs de verschillende plaatsen leert dat nog geen 20% van de beschikbare ruimte wordt bezet. Echte rust dus. Bovendien was meer dan de helft van de bezette plaatsen in gebruik door aftandse onbewoonde stacaravans. Een actieve bezetting van zo’n 8% voor de camping misschien 15%.
Waarom dit verhaal? Het gaat dus in de bedrijfsvoering echt om de 4P’s van het oude marketingconcept. Aan minstens 3 voldeed Dr. Dadder volledig: Plaats, prijs en promotie. Het product bleef gelet op de bezettingsgraad ver achter. Aan promotionele activiteiten van het gebied heeft het niet gelegen. Er zijn voldoende toeristen te vinden in Saarland. De terrassen in het centrum van de stad zaten boordevol.
Hoe zit het met de 4P’s van elk individueel schildersbedrijf?
Voor meer informatie: k.kamsma@gildemanagementsupport.nl