Verantwoordelijkheid
Goedemorgen Yvo. Een goedlachse goedemorgen komt terug. Yvo is een schilder van tegen de vijftig. Waarschijnlijk ook door veel in de open lucht te werken heeft hij een fris en open gezicht en een figuur die een Bourgondiër niet zou misstaan. Samen met zijn maat, klaas vormen zij een aardig team. We praten wat over het werk en zijn werk en ik vraag hem wat hij op dit moment aan het doen is. Nou, zegt hij, zoals je ziet heb ik een rol plakband in de hand en plak alle ramen af van dit gebouw. Weet je, gaat hij verder, de prijs die we voor dit werk krijgen lijkt we niet al te hoog, gelet op de uren die we hebben meegekregen. Dus moeten we kijken hoe we handig toch nog een aardig stukje werk leveren. En…. afplakken kost wel wat materiaal extra maar ‘besnijden’ kost meer tijd. Zo proberen we met wat andere foefjes toch nog binnen de marges te blijven.
Vakmensen
Als de directeur, die me vergezelt, en ik vertrekken zeg ik tegen hem: ‘goede vent, lijkt me zo’. Nou, het is bij lange na niet mijn beste schilder, is het antwoord. Het antwoord verbaast me en we praten nog wat na over ons gesprek met Yvo. Ik zal je meenemen naar een ander werk. Daar staat een medewerker, die zijn vak tot in de puntjes beheerst. We lopen de school binnen, waar een paar lokalen een opfrisbeurt moeten krijgen. Ik moet toegeven dat ik na de afgelopen jaren nog steeds niet goed in staat ben om kwaliteit te beoordelen maar zijn baas is zeer tevreden. Overleggen nog wat verder en als ik vraag hoeveel tijd hij heeft voor dit werk is, is zijn antwoord: dat is altijd te kort. Het blijkt dat hij zijn budget al heeft verbruikt en het werk is niet afgerond.
Hardnekkig
Het is verbazingwekkend dat toch grote groepen vakmensen blijven vasthouden aan slechts de technische kwaliteit. Zonder het hoogteniveau van de kwaliteit aan te geven bedoelen ze uiteraard de beste. Aan de andere kant is het toch ook weer te begrijpen, omdat tot gevleugelde uitspraken de opmerking hoort: meneer Kamsma, we doen dit werk al 20, 30 of 40 jaar. We hebben het zo geleerd. Waarom zou dat ineens anders moeten. Een paar jaar geleden schreef in deze bijdrage: ‘de tijd van schilderen is voorbij’. Ik beoogde daarmee te zeggen dat van een moderne schilder meer wordt verwacht dan techniek. Organisatie, klanttevredenheid, overleg, samenwerking en overleg horen net zo goed daarbij.
Kwaliteit
Nog te veel wordt er over kwaliteit te vaag gedaan. De schilder heeft zijn eigen normen. Degene die het werk opneemt of de calculator wil ook wel een goed stuk werk leveren. Wanneer het budget van de opdrachtgever dat niet toelaat en hij nog gaten in zijn planning ziet is hij geneigd een minder stuk werk te verkopen voor een bedrag dat de klant beter past. Met maar een half woord over de afgesproken prijs wordt de deal gemaakt. Als de uitvoerende schilder het werk moet klaren probeert de klant toch de beste koop te doen en de vakman bespelen. En die wil wel. Beter zou zijn veel meer duidelijkheid te scheppen over de hoogte van de kwaliteit en de mogelijke consequenties voor in de toekomst. Niet alleen naar de opdrachtgever maar ook naar de verantwoordelijke schilder. Een van uw collega’s heeft 3 stalen in zijn koffertje. Voordat hij het werk gaat opnemen zegt hij: laten we het eens over de kwaliteit hebben. Hij haalt zijn staaltjes tevoorschijn en zegt: u mag kiezen. Dit kost € 200,=, dit € 300 en dit € 450,=
Voor meer informatie: k.kamsma@gildemanagementsupport.nl