Twee voor twaalf
Ik begin deze bijdrage, omdat veel ondernemers ‘hun tijd uitzitten’. Wachten op betere tijden. Voor hen, die nu ‘n ‘twee voor twaalf’ situatie kennen, valt misschien het doek. Da’s jammer, maar niet te wijten aan de economische omstandigheden. Dat klinkt hard maar laat ik duidelijk zijn: alléén interne omstandigheden leiden tot hun einde. De economische teruggang is slechts de druppel die de emmer doet of deed overlopen. Het is het gevolg dat veel ondernemers een winst van 3 tot 4 procent per jaar accepteren als normaal en als gemiddeld voor de branche.
Vooruitzichten
Laten we een onderscheid maken tussen vooruitzichten en vooruitzien. Vooruitzichten liggen alleen buiten onszelf. Vooruitzien heeft alleen met onze eigen organisatie te maken.
Voorbeeld
Laat ik een voorbeeld geven. Enige jaren geleden werd ik gevraagd als ‘sparringpartner’ bij een bedrijf, waarbij de jaarwinst steeds boven de 10% op omzet lag. Soms zelfs ver daarboven. Op mijn vraag waarom zij dachten mij nog nodig te achten, was het antwoord kort maar krachtig: ja, het gaat ons nu goed, maar we willen zeker stellen dat het over vijf jaar ook nog goed gaat. Deze ondernemer heeft het goed begrepen. Ook hij heeft nu last van de wel haast moordende concurrentie om zich heen. Alleen hij voelt zich sterk door een door de jaren heen goed opgebouwd eigen vermogen en vooral door een goed vertrouwen bij zijn eigen klanten. Zijn winst in 2009 bedraagt ‘slechts’ rond de 10% op omzet. Als hij zijn handen dicht knijpt in 2010 ook nog. Wie doet hem dat na? Het is het resultaat van vroegtijdig de bakens verzet te hebben.
Economische cyclus
Wanneer economen gelijk krijgen en het economische herstel zich doorzet, is er één ding zeker: na een economische opleving komt er ook weer een dip. Wanneer? Economie heeft te maken met vertrouwen. Dat vertrouwen komt en gaat. Een golfbeweging dus. Het is dus zaak om betere vooruitzichten aan te wenden om vooruit te zien.
Vooruitzien
Vooruitzien is één. We hebben het dan over doelstellingen. Een daarvan is het rendement op omzet. Deze ligt gemiddeld nu op zo’n 4%. Dat is onvoldoende. In een arbeidsintensieve omgeving mag de lat best op 10% liggen. Dat bereikt u doorgaans niet door simpelweg het tarief of de prijzen aan te passen. Omdat ongeveer 80% van de omzet uit handen van medewerkers moet komen, betekent dit, dat voornamelijk gebouwd moet worden aan productiviteit. Vooruitzien is één. De praktijk wijst uit dat dit doorgaans goed te doen is. Het vraagt echter in veel gevallen een andere houding van zowel het management als van de uitvoerende medewerkers. De doelen om te zetten in beleid en strategie is de volgende stap. De ingrediënten daarvoor zal ik in mijn volgende bijdragen weer eens de revue laten passeren. Waar het om gaat is een buffer op te bouwen om de volgende economische neergang ontspannen tegemoet te kunnen zien. Veel succes!
Voor meer informatie: k.kamsma@gildemanagementsupport.nl