Terug in de tijd
Pecunia non olet. Het waren de beroemde woorden van keizer Vespasianus bijna 2.000 jaar geleden na de invoering van een belasting op menselijke uitwerpselen. Onder de Romeinen van die tijd ontstond veel commotie over de invoering van die belasting. Zoiets doe je toch niet, was menig mening. Verder werd er ook wat meesmuilend gesproken over de actie van de keizer. Maar Vespasianus bleef onverstoorbaar en liet minnelijk blijken dat geldt niet stonk. Pecunia non olet. De staatskas - toen - was leeg en er moest gehandeld worden. Bijna 2.000 jaar later kennen we nog steeds het fenomeen van rioolbelasting en (tussen haakjes) wat is er veranderd in al die tijd? We kennen nu oplopende staatsschulden en daaraan het hoofd te bieden, wordt niet altijd in eigen vlees gesneden.
De onderhoudsbranche
De vergelijking met de schildersbranche - van nu - gaat niet helemaal op. Toch zijn er lijnen te trekken. Vespanianus zijn staatskas was leeg en hij moest creatief handelen. Voor menig schildersbedrijf geldt datzelfde. De balanstotalen van het gros van de schildersbedrijven kan echt wel wat verbetering verdragen. Zeker na het eerste kwartaal van dit jaar. Barre (winterse) tijden liggen achter ons en de aanwas van nieuwe opdrachten begint langzaam maar zeker op gang te komen. Het gevaar dat daarin schuilt is te denken dat het misschien met een sisser zal aflopen. Daarbij gaat het niet om een voorstel van mijn kant om een heffing te vragen wanneer uw mensen naar het toilet moeten. De winst ligt ergens anders.
Evaluatie van werken
De afgelopen maanden heb ik zo’n kleine vierhonderd schilders ontmoet. Op de vraag wat zij vonden dat in hun eigen bedrijf beter kon, antwoordden de meesten dat er te weinig naar hun geluisterd werd. Een project is klaar en zo snel mogelijk naar het volgende. Productie! We moeten immers een lange periode van (bijna) stilstand goedmaken, is de reactie van menig ondernemer.
Luisteren naar medewerkers; waar gaat het goed; waar kan het beter of erger nog waar is het helemaal misgegaan? Die vraag zou elke ondernemer zich moeten stellen. In overleg met zijn eigen mensen.
Beter!
Het kan zoveel beter. Het kan zoveel beter als we de rust nemen om te luisteren naar mensen. Want onze eigen mensen zijn naast onze grootste onkostenpost ook een bron van inkomsten. Zijn zijn toch de oren; de neus en de ogen van uw bedrijf. We besteden veel tijd en geld aan een goede offerte; de werkvoorbereiding is al dan niet goed geregeld en de start van een werk is - in afspraak met andere (onder)aannemers - wel of niet goed geregeld. Het uiteindelijke resultaat staat! De mate van klanttevredenheid en de winstgevendheid van een project zijn belangrijke waarden. Evalueer dat met uw eigen mensen. Nogmaals de oren; de ogen en de neus. Die krijgt u er gratis bij. Fouten maken we allemaal. De premier, de directeur, de uitvoerder èn de schilder. Fouten zijn uitdagingen om het beter te doen in nieuwe situaties.
Mank
Daar gaat de vergelijking met Vespasianus mank. Hij vaardigde eenzijdig een ‘decreet’ uit. Samen met uw medewerkers kunt u komen tot betere prestaties. Voorwaarde is te luisteren naar elkaar. Schilder en leidinggevende. Het decreet is samen te komen tot verbeteringen. Fouten zijn immers uitdagingen het beter te doen.
Voor de fanatici onder u was Vespasianus niet de eerste die een dergelijke belasting invoerde. De Grieken en zijn voorganger Nero gingen hem voor.