Alle gewesten
Prijzenslag; offertes op het scherpst van de snede; minder werk tegen lagere prijzen; guldens in plaats van euro’s; prijzenslag in plaats van kwaliteit. Zo maar een aantal kreten van ondernemers in Fosag
Actueel van afgelopen september. Iedereen zegt het hoofd nog boven water te kunnen houden maar het lijkt wel of dat ten koste gaat van veel lagere prijzen. Iets klopt er niet. Als je uitgaat van een gemiddelde winst op omzet van zo’n 3 tot 4 procent in een schildersbedrijf kan het niet zo zijn dat je onderhoudswerk kunt uitvoeren voor guldens in plaats van euro’s. Het zou enige tijd kunnen duren maar op een gegeven moment is de koek op. Dan houd je gewoon op te bestaan.
Kwaliteit
Een aantal van de ondervraagde ondernemers gaf ruiterlijk toe, dat de lagere prijzen ten koste van de kwaliteit gaat. Ik denk dat dit in heel veel gevallen zo gaat. De voorbeelden zijn er te over. Onlangs besteedde een middelgrote gemeente in ons land een onderhoudswerk aan. Zelf had ze het werk voor € 33.000,= begroot. Het werd aangenomen voor € 18.000,=. Een van de bedrijven die naast de opdracht greep ontdekte dat hetzelfde werk twee jaar daarvoor ook al in onderhoud was genomen. Tel uit je winst. Doorvragen bij de gemeente leerde dat andere mensen aan het roer stonden en niet van deze gang van zaken op de hoogte waren. Er wordt dus gerommeld om het maar voorzichtig uit te drukken.
Prijs
Ik zal de laatste zijn die wil beweren dat de prijs niet een belangrijk instrument is. Als marketingman weet ik wel beter. Maar de prijs is niet het enige wapen. Sommige onderzoeken tonen aan dat de prijs voor minder dan een kwart van doorslaggevende aard is. Er is dus meer onder de zon om een betere marktpositie te kunnen bekleden. In hetzelfde Fosag Actueel staat ook een heel ander verhaal van een woningbouwcorporatie in het noordwesten van het land. ‘Verbrand de bestekken en verklaar het aanbesteden van werken failliet’ luidt de sprekende kop. Deze woningstichting zocht vaste partners als het om het complete onderhoud gaat. Met deze partners werden kwaliteitseisen opgesteld. Kwaliteit niet alleen in de technische sfeer. Veel meer werden er ook afspraken gemaakt over de kwaliteit van de organisatie van het werk. Door veel beter samen te werken door de verschillende onderhoudsdisciplines werden de doorlooptijden van een project opzienbarend bekort. Een paar aansprekende voorbeelden worden genoemd.
Het gevolg
Zeer tevreden bewoners. Dat is het eerste dat voor de woningstichting telt. Stel die vraag maar eens: ‘als het gaat om onderhoud aan uw vastgoed, welke aspecten spelen dan een belangrijke rol?’. Unaniem wordt - als eerste - aangegeven dat het gaat om de tevredenheid van de huurders. Veel corporaties sturen aan op het terugdringen van klachten. Dat bespaart tijd en energie. Maar ook voor de onderhoudsbedrijven is er winst. Wanneer je de doorlooptijd van een project weet te bekorten, betekent dat dit de winstkansen doet vergroten. In dit artikel werd aangegeven dat doorlooptijden met wel de helft waren teruggedrongen.
De schildersbranche
Mooi verhaal zult u zeggen, maar dit soort opdrachtgevers behoort tot de uitzonderingen. Wellicht hebt u gelijk. Maar ook weer niet. Het is de taak van elk schildersbedrijf zijn productbeleid gestalte te geven. Dat is dus omvangrijker dan bestekken uit te rekenen en offertes uit te brengen en dan maar hopen dat u het werk mag maken, omdat u de goedkoopste was. Het gaat dus niet alleen om het geven van vorm aan uw productbeleid maar u zult het ook moeten uitdragen
Headlines
Onheilsprofeten behoren tot het verleden, hoewel zo nu en dan toch weer zo’n figuur opduikt. Ik wil zeker niet bij die categorie horen. Feit is wel dat de wereld om ons heen verandert. Neem nou een willekeurige dag in augustus. Gewoon in komkommertijd, toch! Half Europa is nog met vakantie en wat meldt mijn zaterdagskrant? Enkele berichten: ‘nog even en het is gedaan met Hilversum’; ‘veel meer pensioenen in gevaar’; ‘hij kreeg een SMS, dan was het: boem ernaartoe’. Dat laatste gaat over de correspondent Conny Mus. Nog een: ‘Peter R. de Vries in Australische cel’. Hoe snel kan het veranderen? Ik meld hier slechts vier zaken die veranderingen teweeg brengen, maar er zijn er wel honderden op deze komkommerzaterdag. Hoe snel kan het gaan.
Viverone
Op de wandeltochten met mijn partner deden we deze zomer Viverone aan. Viverone ligt zo’n 100 kilometer ten westen van Milaan. Het is een oord - een stadje kun je het niet noemen - aan oevers van een mooi meer. De reisgids die we bij ons hadden waarschuwde ons dat het in Viverone dringen is op een plaatsje op het terras. Er is een leuke boulevard, dat zeker zo’n 10 restaurantjes telt. Daarnaast nog vele bars; ijssalons en talloze terrasjes. We kwamen er aan op donderdagavond en het leek uitgestorven. Plaats genoeg op de terrassen en toen het etenstijd werd zochten we een restaurant dat bij de sfeer van de dag hoorde. We waren de enige gasten. Voordat het bestelde eten kwam telde ik de lege tafeltjes en kwam tot de slotsom, dat slechts 2 stoelen van de 250 bezet waren. Domani (morgen) is het anders vertelde de eigenaar. We moeten het hebben van het weekend. We bleven dus nog een dag. Ook op vrijdagavond was het restaurant van onze keuze met vier stoelen van de ruim honderd bezet. Viverone lijkt op een oord uit 1970. Het heeft alles in zich om een leuk vakantieoord te zijn. Zeilschool; diving; zon; warmte en een Italiaanse sfeer. Hoe anders is het Gardameer. Toen ging het goed. Wat is er mis gegaan.
Sven
Sven is een schilder van 36 jaar bij een bedrijf waar we sinds vorig jaar enige veranderingen willen doorvoeren. Vlak voor de bouwvak sprak ik met hem. Ik kon praten als Brugman maar hij was het er niet mee eens. Hij werkte al 20 jaar. Nooit was er aanmerking gemaakt op zijn werk. Het zou toch wel vreemd zijn als dat nu ineens wel zou gebeuren.
Karel
Karel is 53 en zit al bijna 40 jaar in het vak. Voor mijn tweede baas werk ik nu meer dan 35 jaar, zegt hij. Mijn baas is altijd tevreden geweest. We hebben het altijd zo gedaan! Klinkt als Ramses Shaffy.
Veranderingen
De headlines in de Volkskrant van 21 augustus geven het aan. Wat in één dag kan veranderen verandert in één jaar 365 maal. Feit is dat we met ons allen veranderen op basis van de dagelijkse impulsen.
Wie moeten veranderen?
Niet alleen Karel en Sven moeten veranderen. Natuurlijk worden van een uitvoerende schilder ook
vandaag de dag andere resultaten verwacht. Maar het gaat ook hun direct leidinggevenden en uiteraard de directie.
Waarom?
Simpel toch! De wereld om ons heen verandert! Viverone met haar kansen maar vergane glorie levert het bewijs. Schilders, middenkader en directies dienen te veranderen. Simpelweg omdat onze omgeving verandert en opdrachtgevers in dat kader andere eisen stellen.