Michel is sinds een aantal maanden huisschilder bij Van der Kwast. Gewoon een aardige vent met gepaste humor. De bedrijfsleiding zegt dat ze blij zijn met zijn komst en ook bij zijn nieuwe collega’s lijkt hij in de smaak te vallen. Ikzelf ontmoette hem voor het eerst bij de eindejaarsbijeenkomst afgelopen december. Ook op mij maakte hij een vriendelijke en open indruk.
Vorige week kwam ik hem weer tegen. Hij kwam binnen met de mededeling dat de klus was geklaard. Met een ‘Ha, meester’ begroette ik hem. Hij kromp iets in elkaar en verontschuldigde zich met de woorden dat hij maar een eenvoudige schilder was.
Mijn gedachten daarna wil ik graag met u delen. Waarom moet een schilder eenvoudig zijn? Oh ja, ik zie het om me heen. Schilders worden opzij gezet door stukadoors, elektriciens, timmerlieden of zelfs door de man die de vloerbedekking komt leggen. Waarom? Het vak van schilder is een van de mooiste dat bestaat. Heel vaak is het schilderwerk de kroon op het werk. Afwisselend werk, lekker in de buitenlucht (kan ook minder plezierig zijn) en blije mensen als je klaar bent. Een vak om trots op te zijn.
Maar waarom stralen zij dat niet uit? Is het een cultuur ingegeven door een bijna spreekwoordelijk Nederlandse en calvinistische gedienstigheid? Naar mijn mening niet nodig. Een schilder staat voor zijn vak; waar dat nodig of gewenst is geeft hij gevraagd of ongevraagd advies; maakt een praatje met zijn opdrachtgever en zorgt ervoor dat zowel de klant als zijn werkgever tevreden is. Dat is een vakman. Dat is een meester. Michel is ook een meester. Alleen zijn houding nog die bij die titel past.
Trouwens niets dan goeds over Michel. Het is de taak van de bedrijfsleiding èn zijn werkgever er voor te zorgen dat Michel - en al zijn collega’s - niet alleen een goed stuk werk kan leveren maar dat hij na afloop ook met opgeheven hoofd, de borst vooruit en de schouders recht kan zeggen: ‘de klus geklaard’.
Een schone taak voor alle managers.
Voor meer informatie:k.kamsma@gildemanagementsupport.nl